Objectdeskundige tunnels bij Rijkswaterstaat

Wie door de Zeeburgertunnel rijdt, ziet een weg met lampen erboven. Mike ziet vooral wat erachter zit. Kilometers kabel voor de energievoorziening en voor het versturen van data. Verlichting, ventilatoren, pompen, intercoms, noodverlichting, camera’s en meters voor de luchtkwaliteit.

Dat er zoveel achter zat, had hij zelf ook niet verwacht. ‘Toen ik in gesprek ging over de tunnels, bleek er veel meer in te zitten dan ik van tevoren had gedacht.’

Hoe kom je van de Luchtmacht bij tunnels terecht?

Bij de Koninklijke Luchtmacht was Mike onderhoudsmonteur voor de systemen op de grond. Van airco’s tot noodstroomaggregaten, alles wat niet reed of vloog. Toen hij dichter bij huis wilde werken, kwam Rijkswaterstaat in beeld. Een gebaande route was het niet. ‘Ik denk dat het toeval was.’

Wat hem trok, was de rol aan de kant van de opdrachtgever: sparren met de aannemer, meedenken en bepalen wat er vervangen moet worden.

Hij begon in november 2020. Van de 6 rijkstunnels in Noord-Holland beheert hij er 3: de Gaasperdammertunnel, de Zeeburgertunnel en de Schipholtunnel. Een collega van Mike doet de Coentunnel, de Velsertunnel en de Wijkertunnel.

Wat doet een objectdeskundige tunnels?

Als hij vertelt dat hij bij Rijkswaterstaat werkt, dan denken mensen vaak dat hij in een gele auto over de snelweg rijdt. Zegt hij dat hij objectdeskundige tunnels is, dan knikken ze, maar weten ze nog steeds niet wat hij doet. ‘De titel zegt niet zoveel.’'

De assetmanager beslist waar het geld voor onderhoud en vervanging naartoe gaat. Mike adviseert daarover. Dat doet hij op basis van wat hij zelf ziet in de tunnels en tijdens nachtelijke afsluitingen, van de gesprekken met de aannemer en van wat er in de onderhoudsrapportages staat.

Daarnaast is hij technisch installatieverantwoordelijke. Elke elektrotechnische installatie heeft iemand die daarvoor verantwoordelijk is. Dat betekent onder meer dat hij bepaalt wie er aan de elektrische installaties mag werken en of die persoon de juiste papieren heeft.

Wat hij niet doet, is het onderhoud uitvoeren. Dat is uitbesteed. ‘Je bent actief betrokken bij de techniek, maar je voert de techniek niet zelf uit.’

Hoe ziet je week eruit?

Een deel staat vast. Elke 2 weken zit hij met de onderhoudsaannemer aan tafel om storingen, technische risico’s en constateringen door te nemen. Het contract bevat een lijst van zo’n 1500 onderhoudstaken, elk met een eigen interval.

Zijn rol daarin is controleren. ‘We checken of we krijgen waarvoor we betalen.’ En als er iets tussen wal en schip dreigt te vallen, gaat hij daar zelf actief naar op zoek.

Daarvoor is hij wekelijks bij een van de tunnels. Naast elke tunnel staat een dienstgebouw met de noodstroomvoorziening, de besturingskasten en de servers. Hij loopt er zijn rondes, kijkt of alles werkt en loopt soms mee met een onderhoudsbeurt. Zo staat de kennis niet alleen op papier, maar zit deze ook in zijn eigen hoofd.

Verder denkt hij mee met projectteams en beoordeelt hij ontwerpdocumenten. Een van zijn tunnels is toe aan een grote renovatie, daar wordt al anderhalf jaar aan voorbereid. Mike duikt daarvoor in de documentatie en de geschiedenis van het object, zodat het projectteam weet waarmee het te maken heeft.

Gaat er iets mis in een tunnel, dan hoeft hij er meestal niet heen. De afhandeling van een incident loopt grotendeels automatisch. Gebeld worden gebeurt weleens. ‘Dat gebeurt niet zo heel vaak gelukkig.’

Zijn alle tunnels hetzelfde?

In de basis wel. Elke tunnel moet voldoen aan de Tunnelwet. Daarnaast is er de Landelijke Tunnelstandaard, een richtlijn die voorschrijft waar een tunnel minimaal aan moet voldoen om ontwerpfouten te voorkomen. Maar de uitvoering verschilt.

En dan verschilt de omgeving nog. Een tunnel bij Schiphol, met vliegtuigen eromheen, heeft weer zijn eigen omgeving en afspraken.

Wat is het verschil met werken bij een aannemer?

Hij is zich bewust van het geld dat hij uitgeeft. Het moet goed besteed worden, de kwaliteit moet kloppen en het moet iets opleveren voor de samenleving.

Daarnaast zijn het de objecten zelf. ‘Je werkt aan hele bijzondere objecten.’ De meeste mensen hebben geen idee hoe zo’n tunnel in elkaar steekt en met hoeveel regels en installaties je te maken hebt. ‘Je komt ook echt op leuke plekken.’

Het minst leuke deel van het werk? ‘De hoeveelheid papierwerk.’

Voor wie is dit werk geschikt?

Voor technici die de hele levensduur van een installatie willen meemaken. Van de aanleg tot het onderhoud, de storingen en uiteindelijk de vervanging. Wat Mike daarin trekt, is dat je er steeds van leert. ‘Waar lopen we tegenaan en wat zou ik volgend jaar anders doen?’

Doorgroeien kan. Er zijn veel interne opleidingen en wie wil kan zich verder specialiseren of een mbo- of hbo-diploma halen. ‘Eigenlijk kan er een hele hoop.’

Het is een organisatie met veel ervaren collega’s en juist daardoor liggen er voor jonge technici kansen om door te groeien. Mike is 31 en daarmee de jongste van zijn team. De meeste collega’s zijn tussen de 50 en 60, een enkeling is in de 40. Dat verschil merkt hij nauwelijks, want het gaat over hetzelfde vak.

‘Je praat gewoon dezelfde taal. Dat maakt de relatie een stuk leuker en makkelijker.’

Gevraagd naar wat hem hier houdt, hoeft hij niet lang na te denken. ‘De reden dat ik hier na bijna 6 jaar nog steeds zit, is het team waar ik mee mag werken.’